السيد ابن طاووس ( مترجم : مبشري )

42

كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي )

مراقبت كار مولاى خود كند و در كار اين جهانى و آن جهانى امرى كوچك را بزرگ شمارد يا كارى بزرگ را كوچك انگارد ، همانا كه تقصير كار است . و بنده را همين تقصير كافى است كه به تدبير مولاى خود جل جلاله خرسند نباشد و در خاطر و در دل و در انديشهء خود با او معارضه كند معارضه اى كه با نظير يا با شريك خود يا با بنده گناهكار خويش مىكند . و اگر بر آوردن دعا ، و دست دادن آنچه به آن اميد بسته اى زود حاصل نشود ، و در آن درنگى روى دهد ، بر خويشتن بگرى مانند كسى كه مىداند گناه از اوست و بر حال خود مىگريد ، و بيش از آنچه بر او مىگذرد و مىرود شايستهء جفاست . و سوگند به خدا اى فرزند ، بس ديده‌ايم كه در اين حالات درهاى نيكبختى و عنايتهاى حق جلّ جلاله گشوده شده است آنسان كه نيازمند را از خواهش از بندگان و از كوشش بسيار بىنياز كرده است . بخش 45 و اى فرزند من اى محمد ، كه خداى جل جلاله ترا در پناه خود از خذلان نگاه دارد و به خلعت احسان و امان حفظ فرمايد و بيارايد ، بدان كه ( اصحاب كهف ) بندگانى بودند كه چيزى نمىدانستند ، و جادوگران فرعون مردمى بودند سرمست كفر ، آنسان كه هر كس آنان را مىديد چنين نمىپنداشت كه هرگز از آن سر مستى به خود آيند - اما خداى جل جلاله با رحمت جميل خود تدارك كار آنان فرمود ، پس شبا هنگام ، از سر اخلاص ، از جمله عارفان به حق جل جلاله شدند و از زمرهء مردمى داراى مقامات جليل ،